Над тъмните върхове на Планината
бронирани облаци
с дъждовни очи
бдят над ковачницата в кратера на вулкана.
Циклопи, феи и джудждета
коват сърцето ми от лава.
В небето разлива се виолетов цвят.
Дионис,
сам в покоите си,
мълчаливо отпива...
Отзвук от желязо.
Орфее,
защо мълчиш?
Евелина Тодорова
Няма коментари:
Публикуване на коментар